Ne oldu?
Ekonomim'in haberine göre Avrupa ülkelerinin Türk TIR şoförlerine vize vermekte zorluk çıkarması, uluslararası kara yolu taşımacılığında somut bir kapasite sorununa dönüştü. Sektör temsilcileri, Avrupa'ya gidecek vizeli sürücü bulamadıkları için ellerindeki araçların bir bölümünün garajlarda beklediğini aktarıyor. Vize sorununa bir de genel sürücü açığı eklenince mevcut filolar tam verimle kullanılamıyor. Sorunun büyümesi halinde kara yolu taşımacılığında navlunların yükselmesi ve teslimat sürelerinin uzaması bekleniyor.
Fason üreticiler için ne anlama geliyor?
Avrupa'ya ihracat yapan markalara üretim yapan fason atölyeler için bu gelişme doğrudan termin ve maliyet riski demek: ürün zamanında bitse bile yola çıkamaması, müşteri gözünde tedarikçinin gecikmesi gibi algılanabilir. Özellikle hızlı teslimat beklenen tekstil-konfeksiyon, mobilya, otomotiv yan sanayi ve ambalaj gibi kara yoluna bağımlı sektörler ilk etkilenecek alanlar. Siparişlerde sevkiyat tarihini değil fabrika çıkış tarihini (EXW/FCA) esas almak ve lojistik gecikmelerin sorumluluğunu sözleşmede netleştirmek atölyeleri korur. Navlun artışı ihtimaline karşı tekliflerde taşıma bedelini ayrı kalem olarak göstermek de fiyat tartışmalarını azaltır.
İş sahipleri için not
Avrupa'ya sevkiyatı olan işlerde üretim terminini bir-iki hafta öne çekmek ve alternatif olarak intermodal (Ro-Ro + demir yolu) rotaları fiyatlatmak mantıklı. Tedarikçinizle sevkiyat planını sipariş aşamasında konuşun; yükün hazır olup yola çıkamaması, çoğu zaman üretim gecikmesinden daha pahalıya mal olur.